
Published in Industry Insights
Remis 3:3 w głosowaniu w Waszyngtonie stawia pod znakiem zapytania przyszłość jagnięciny z półkuli południowej
Amerykańska Komisja Handlu Międzynarodowego 13 listopada podzieliła się w głosowaniu stosunkiem 3 do 3 w sprawie środków ochronnych dotyczących jagnięciny, kierując ją do etapu ustalania środków zaradczych, a naszym zdaniem rzeczywiste konsekwencje dla światowego handlu jagnięciną sprowadzają się do kwestii planowania: dokąd trafi jagnięcina z Australii i Nowej Zelandii w 2027 roku.

Martina Osmak
Director of Marketing
Perspektywa MeatBorsa
Ta sekcja przedstawia naszą interpretację wiadomości, a nie ustalone fakty. Potwierdzone dane i decyzje znajdują się poniżej.
W tym tygodniu nic się nie zmieniło dla jagnięciny będącej w transporcie morskim. Chłodzona i mrożona jagnięcina z Australii i Nowej Zelandii nadal trafia do USA na takich samych warunkach jak przed głosowaniem. Zmienił się natomiast horyzont planowania. Amerykańskie postępowanie dotyczące importu jagnięciny weszło teraz w etap ustalania środków zaradczych, a ostateczna decyzja będzie należeć do prezydenta USA po 11 stycznia 2027 r. Nie próbujemy przewidywać tej decyzji. Możemy natomiast opisać, co ta nierozstrzygnięta kwestia oznacza dla rynku.
Naszym zdaniem głównym skutkiem jest obecnie niepewność co do wolumenu dostaw do USA w 2027 r. Australia odpowiada za około trzy czwarte amerykańskiego importu jagnięciny, a same USA produkują jedynie około 60 000 ton mięsa owczego rocznie. Sprawia to, że USA są dużym i zależnym od importu rynkiem zbytu dla jagnięciny z półkuli południowej. Dopóki wynik pozostaje nieznany, każdy eksporter sprzedający na tym rynku musi brać pod uwagę pytanie, ile będzie mógł tam sprzedać w przyszłym roku i z jakim zwrotem.
Dla Europy, Wielkiej Brytanii, Bliskiego Wschodu i Chin kwestia ta ma charakter pośredni, ale realny. Gdyby jakiekolwiek amerykańskie środki ograniczyły ilość jagnięciny kupowanej przez USA, mięso to musiałoby znaleźć nabywców gdzie indziej. Eksporterzy z półkuli południowej konkurowaliby wówczas intensywniej na pozostałych rynkach, które już obsługują. Jeśli żadne środki nie zostaną wprowadzone, nic takiego się nie wydarzy, a handel będzie kontynuowany na dotychczasowych zasadach. Tak czy inaczej, spodziewamy się, że przez najbliższe dwa miesiące uwaga będzie skupiona raczej na dostawach do USA i terminach zawierania kontraktów niż na cenach.
Co zakładamy i dlaczego możemy się mylić
- Zakładamy, że USA należą do rynków oferujących lepsze ceny za elementy jagnięce, więc eksporterzy kierowaliby dostawy gdzie indziej tylko kosztem niższego zwrotu. Jeśli ceny na innych rynkach są zbliżone do amerykańskich, ewentualne przekierowanie dostaw byłoby mniejsze i mniej zauważalne, niż opisujemy.
- Zakładamy, że amerykańscy importerzy mogą przyspieszyć część zakupów, dopóki warunki na 2027 r. pozostają niejasne. Jeśli zamiast tego popyt w USA pozostanie stabilny, dane eksportowe nie pokażą wcześniejszego skoku dostaw.
- Zakładamy, że inne rynki mogłyby wchłonąć dodatkową jagnięcinę tylko przy niższych cenach. Jeśli popyt w Azji lub na Bliskim Wschodzie będzie wystarczająco silny, przekierowana jagnięcina mogłaby znaleźć nabywców bez większego wpływu na ceny w Europie lub Wielkiej Brytanii.
- Możemy całkowicie mylić się co do skali wpływu. Środki zaradcze mogą przybierać bardzo różne formy: od ceł, przez kontyngenty, po pomoc dostosowawczą dla amerykańskich producentów, a niewielkie działania mogą niemal nie zmienić przepływów handlowych.
Co się wydarzyło
13 listopada 2026 r. Amerykańska Komisja Handlu Międzynarodowego (USITC) ogłosiła równy podział głosów w prowadzonym przez nią globalnym postępowaniu ochronnym dotyczącym mięsa jagnięcego. Troje członków komisji — przewodniczący Brett W. Doyle oraz Jason E. Kearns i Bart Thanhauser — uznało, że rosnący import jest istotną przyczyną poważnej szkody dla amerykańskiej branży jagnięcej. Peter-Anthony Pappas, David Foley Jr. i Samuel T. Negatu uznali, że tak nie jest.
Zgodnie z amerykańskim prawem handlowym równy podział głosów oznacza przejście sprawy do etapu ustalania środków zaradczych. Postępowanie obejmuje świeżą, chłodzoną i mrożoną jagnięcinę ze wszystkich krajów pochodzenia. Wszczęto je 13 lipca 2026 r. na podstawie sekcji 202 ustawy o handlu z 1974 r., na wniosek przedstawiciela USA ds. handlu. Australijskie media rolnicze podają, że wniosek był następstwem nacisków ze strony American Sheep Industry Association.
Członkowie komisji, którzy głosowali za stwierdzeniem szkody, przedstawili również ustalenia dotyczące poszczególnych krajów będących partnerami USA w ramach umów o wolnym handlu. Uznali, że import z samej Australii jest istotną przyczyną poważnej szkody. Stwierdzili natomiast, że import z Kanady, Meksyku i innych krajów partnerskich objętych umowami o wolnym handlu taką przyczyną nie jest. Nowa Zelandia nie ma umowy o wolnym handlu z USA, dlatego podlega postępowaniu globalnemu.
Najważniejsze daty i liczby:
- 1 grudnia 2026 r.: publiczne wysłuchanie USITC w sprawie środków zaradczych.
- 11 stycznia 2027 r.: termin przekazania prezydentowi raportu USITC. Ze względu na równy podział głosów obie grupy członków komisji przedstawią swoje stanowiska.
- Możliwe środki zaradcze: wyższe cło, kontyngent ilościowy, kontyngent taryfowy, pomoc dostosowawcza lub połączenie tych rozwiązań. Środek może początkowo obowiązywać do czterech lat, a łącznie do ośmiu lat.
- Około 75%: udział Australii w amerykańskim imporcie jagnięciny według Farm Online.
Jak widzą to obie strony
Oba stanowiska są od siebie odległe. Postępowanie wszczęto, ponieważ amerykańscy hodowcy owiec twierdzą, że import szkodzi ich branży, a troje członków komisji przyznało im rację.
Kraje eksportujące odrzucają ten pogląd. Jak podało Newstalk ZB, minister handlu Nowej Zelandii Todd McClay powiedział, że nowozelandzka jagnięcina nie szkodzi amerykańskim producentom i pomaga zaspokajać rosnący popyt konsumentów w USA. Polecił urzędnikom udać się do Waszyngtonu na wysłuchanie w sprawie środków zaradczych.
Australijski serwis Farm Online przedstawił długoterminowe dane stojące za argumentacją eksporterów. Produkcja mięsa owczego w USA spadła z około 155 000 ton w 1989 r. do około 60 000 ton. W latach 1990–2010 amerykańska produkcja zmniejszyła się o niemal 78 000 ton, podczas gdy import australijskiej jagnięciny wzrósł o około 23 400 ton. Ten sam serwis zauważa, że Amerykanie spożywają jedynie około 500 gramów mięsa owczego na osobę rocznie oraz że USA już raz zastosowały środki ochronne wobec jagnięciny z Australii i Nowej Zelandii — w 1999 r.
Co będziemy obserwować dalej
- Wysłuchanie w sprawie środków zaradczych 1 grudnia oraz rodzaje proponowanych środków.
- Dane eksportowe Australii i Nowej Zelandii za grudzień i styczeń, aby sprawdzić, czy dostawy do USA wzrosną z wyprzedzeniem.
- Ceny jagnięciny w Wielkiej Brytanii i UE na początku 2027 r. jako sygnał tego, czy eksporterzy z półkuli południowej intensywniej konkurują na innych rynkach.
- Pytanie, które warto zadać dostawcom: jaka część ich planowanych dostaw jagnięciny jest obecnie przeznaczona na rynek USA i jak podeszliby do kontraktów na 2027 r., gdyby warunki się zmieniły.