Nowi nabywcy wieprzowiny: jak przekształca się globalna mapa handlu

Rynek zbudowany przez Chiny się zmienia

Globalny handel wieprzowiną szybko rósł w latach 2020 i 2021, osiągając około 12 milionów ton. Za większość tego wzrostu odpowiadały Chiny. Kryzys wywołany afrykańskim pomorem świń ograniczył krajowe pogłowie trzody, więc państwo zaczęło kupować rekordowe ilości mięsa za granicą.

Ten okres powoli się kończy. Wraz z odbudową chińskich ferm import zaczął spadać, a światowy handel obniżył się do nieco poniżej 10 milionów ton w latach 2022 i 2023. Według World Pork Map 2026 Rabobanku udział Chin w globalnym imporcie wieprzowiny zmniejszył się z 43% w 2021 roku do 23% w 2025 roku.

Rabobank wiąże ten spadek z trzema czynnikami: silniejszą produkcją krajową, słabszym popytem konsumenckim w miarę schładzania się gospodarki oraz powolną zmianą chińskiej diety w kierunku drobiu i wołowiny. Skutkiem jest prostszy przekaz dla całej branży: żaden pojedynczy rynek nie wyznacza już kierunku światowych cen wieprzowiny.

Pojawiają się nowi nabywcy

Wraz ze zmniejszeniem roli Chin większego znaczenia nabierają inni importerzy. Rabobank informuje, że Meksyk stał się największym na świecie importerem mięsa wieprzowego, nie licząc podrobów, ponieważ jego własna produkcja nie nadąża za popytem.

Drugą historią wzrostu jest Azja Południowo-Wschodnia. Filipiny i Wietnam kupują więcej wieprzowiny, ponieważ lokalne stada zostały przetrzebione przez ogniska chorób. To otwiera przestrzeń dla eksporterów z Brazylii, Stanów Zjednoczonych i Kanady, aby zwiększać sprzedaż.

Handel jest dziś bardziej rozproszony i trudniejszy do przewidzenia. Zamiast opierać się na jednym dominującym nabywcy, eksporterzy muszą jednocześnie zabiegać o kilka rynków i szybko reagować na zmiany w popycie, przepisach weterynaryjnych i polityce handlowej.

Brazylia korzysta na zmianach

Brazylia jest jednym z najbardziej oczywistych beneficjentów tej transformacji. Brazylijskie Stowarzyszenie Białka Zwierzęcego (ABPA) podało, że kraj wysłał w lipcu 2026 roku 131 500 ton wieprzowiny, o 3,7% więcej niż w tym samym miesiącu 2025 roku.

Wolumen rośnie, mimo że ceny łagodnieją. Przychody z eksportu w lipcu wyniosły 298,3 mln dolarów, o 5,6% mniej rok do roku. W ciągu pierwszych siedmiu miesięcy 2026 roku Brazylia wyeksportowała 925 600 ton, co oznacza wzrost o 9,1%, o wartości 2,158 mld dolarów.

W lipcu głównym odbiorcą Brazylii były Filipiny. Najważniejsze kierunki eksportu to:

Filipiny: 20 300 ton
Japonia: 18 400 ton
Chile: 13 900 ton
Chiny: 9 100 ton
Argentyna: 6 500 ton

Prezes ABPA Ricardo Santin stwierdził, że wyniki potwierdzają trend wzrostowy, a szersze rozproszenie rynków pokazuje, że sektor potrafi utrzymać pozycję zarówno na rynkach ugruntowanych, jak i nowych.

Europa produkuje więcej wieprzowiny, ale sprzedaje ją inaczej

Europa wciąż jest gigantem w produkcji wieprzowiny, a liderem bloku pozostaje Hiszpania. Hiszpańskie Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Żywności (MAPA) poinformowało, że kraj wyprodukował 2,76 mln ton wieprzowiny w pierwszej połowie 2026 roku, o 3,2% więcej niż rok wcześniej.

Wzrost wynikał z dwóch źródeł: większej liczby zwierząt i ich wyższej masy. Hiszpania ubiła w tym okresie 28,4 mln świń, o 2,1% więcej, podczas gdy średnia masa tuszy wzrosła z około 96 kilogramów do 97,1 kilograma.

Europa stoi jednak przed trudniejszym zadaniem sprzedażowym. Rabobank zauważa, że afrykański pomór świń w Hiszpanii ogranicza możliwości eksportowe kraju, przez co więcej wieprzowiny pozostaje na rynku regionalnym i wywiera presję na ceny. Tym samym europejska podaż rośnie dokładnie w momencie, gdy najlepiej płatne kierunki eksportowe znajdują się pod presją.

Co to oznacza dla kupujących i handlowców

Mapa rynku wieprzowiny w 2026 roku premiuje elastyczność. Ceny, zasady handlu i ryzyko chorób mogą szybko się zmieniać, a żaden region sam w sobie nie jest w pełni bezpiecznym wyborem.

Kluczowe kwestie do obserwowania:

Chiny kupują mniej, więc to Meksyk, Filipiny i Wietnam w dużej mierze kształtują globalny popyt.
Brazylia zwiększa wolumen dzięki konkurencyjnym cenom, mimo że przychód na tonę spada.
Europa ma więcej wieprzowiny na sprzedaż, ale mniej oczywistych kierunków eksportu, co może oznaczać atrakcyjniejsze oferty wewnątrz UE.

Najlepszą pozycję do zabezpieczenia dostaw po właściwej cenie będą mieli ci nabywcy, którzy śledzą jednocześnie kilka kierunków pochodzenia surowca i pozostają na bieżąco z informacjami o zdrowiu zwierząt.