Globalne ceny jagnięciny zaczynają się równoważyć wraz ze zmniejszaniem się różnic regionalnych

Globalny rynek jagnięciny przechodzi wyraźną zmianę. Przez większą część 2026 roku ceny w różnych częściach świata były od siebie mocno oderwane. Teraz te różnice zaczynają się zmniejszać. Dostawcy z południowej półkuli wciąż się umacniają, podczas gdy rekordowe ceny obserwowane w Europie i Stanach Zjednoczonych zaczynają się schładzać.

Oto, co kupujący, sprzedający i handlowcy powinni wiedzieć w tym tygodniu.

Południowa półkula nadal pnie się w górę

Nowa Zelandia i Australia produkują większość światowego handlu mięsem owczym i obie wciąż idą w górę.

Zgodnie z analizą Matta Dalgleisha dla Stock & Land, ceny jagnięciny w Nowej Zelandii wzrosły od poprzedniej aktualizacji z około 863 c/kg do 920 c/kg, co oznacza wzrost o prawie 7%. Ceny jagnięciny w Australii wzrosły w tym samym okresie z około 1165 c/kg do 1224 c/kg, czyli o około 5%. Ceny te są mierzone w australijskich centach za kilogram wagi tuszy.

Główne powody to ograniczona lokalna podaż, silny popyt eksportowy oraz przetwórcy mocno konkurujący o mniejszą liczbę zwierząt. W Nowej Zelandii sezon zimowego przestoju jest już w pełni. Dostawca dla gastronomii Bidfood New Zealand informuje, że liczba jagniąt kierowanych do uboju gwałtownie spadła, a ceny na bramie gospodarstwa wkrótce mają osiągnąć 13 dolarów nowozelandzkich za kilogram lub więcej.

Europa i Stany Zjednoczone schodzą z rekordowych poziomów

Największa zmiana nastąpiła na półkuli północnej, gdzie ceny na początku roku osiągnęły historyczne poziomy.

Łączne ceny jagnięciny w Wielkiej Brytanii i UE spadły z około 1678 c/kg do 1530 c/kg, czyli o prawie 9%.
Ceny jagnięciny w Stanach Zjednoczonych obniżyły się z około 2140 c/kg do 1781 c/kg, co oznacza spadek o około 17%.

Nawet po tych spadkach oba rynki pozostają znacznie powyżej swoich długoterminowych średnich. Stany Zjednoczone nadal są najdroższym rynkiem jagnięciny na świecie, wspieranym przez silny popyt konsumencki, małe krajowe stado owiec oraz duże uzależnienie od importowanego mięsa. Ceny w Europie także utrzymują się wysoko, ponieważ podaż regionalna wciąż jest ograniczona. Ostatnie osłabienie wygląda bardziej na powrót do normalności po nietypowej hossie niż na początek trwałego spadku.

Jak wygląda nowa mapa cen

Wraz z zawężaniem się różnic, rozkład między regionami staje się mniej skrajny, nawet jeśli ogólna kolejność się nie zmieniła. Australia zajmuje teraz mocną pozycję pośrodku:

Jagnięcina z Australii sprzedaje się z premią około 33% względem Nowej Zelandii.
Australijska jagnięcina jest mniej więcej o 20% tańsza niż na łącznym rynku Wielkiej Brytanii i UE.
Australijska jagnięcina jest obecnie około 31% tańsza niż w Stanach Zjednoczonych, w porównaniu z 46% różnicą na początku roku.

To utrzymuje konkurencyjność Australii na wielu rynkach eksportowych, jednocześnie zapewniając rosnące dochody jej rolnikom. Ogólna kolejność pozostaje taka sama: na szczycie Stany Zjednoczone, potem Europa, w środku Australia jako najbardziej konkurencyjny duży eksporter i Nowa Zelandia jako dostawca o najniższych cenach, mimo ostatniego odbicia.

Australijska baranina bije prawdziwy rekord

W Australii rozgrywa się wyraźnie widoczny wątek poboczny. Po uwzględnieniu inflacji ceny baraniny osiągnęły w lipcu 2026 roku nowy rekord wszech czasów.

Matt Dalgleish zauważa w osobnej analizie dla Stock & Land, że ceny baraniny w Australii na początku lipca zbliżyły się do 930 c/kg wagi tuszy, czyli ponad 120% powyżej długoterminowej średniej skorygowanej o inflację i ponad dwukrotności normalnej wartości. Od dołka w 2023 roku do szczytu z lipca 2026 realne ceny baraniny wzrosły ponad siedmiokrotnie.

Jagnięcina rzeźna również zbliżyła się do własnego rekordu. Na początku lipca osiągnęła około 1250 c/kg, czyli mniej więcej 73% powyżej długoterminowej średniej skorygowanej o inflację, choć wciąż nieco poniżej realnego rekordu ustanowionego w 1957 roku. Przekaz jest jasny: to nie są tylko wysokie liczby na papierze, lecz jedne z najmocniejszych cen owiec od dziesięcioleci po uwzględnieniu inflacji.

Europa obserwuje mięknięcie cen wraz ze wzrostem podaży

W Europie sytuacja rozwija się w przeciwnym kierunku, ponieważ na rynek trafia więcej zwierząt.

W Republice Irlandii Irish Farmers Journal informuje, że w jednym tygodniu ubito dodatkowe 4500 owiec, co zepchnęło ceny zakładów przetwórczych o około 10 c/kg w dół. Dwie ubojnie Irish Country Meats zeszły do około 8,60 €/kg plus 20 c/kg dopłaty za jakość, podczas gdy Ballon Meats zaoferował 8,80 €/kg łącznie. Ceny maciorek pozostały stabilne, z poziomami między 5 €/kg a 5,50 €/kg.

Ceny złagodniały także w szerszym regionie:

W Irlandii Północnej stawki obniżono o 20–40 pensów/kg, przy czym ABP spadł do 7,10 £/kg (około 8,26 €/kg).
W Wielkiej Brytanii ceny spadły o około 20 pensów/kg i ustabilizowały się w okolicach 7,70–7,90 £/kg (około 9,30–9,42 €/kg).

Ograniczona dostępność pastwisk we wschodnich i południowych hrabstwach Irlandii, a także wcześniejsze warunki suszowe, skłaniają hodowców do wcześniejszego kierowania owiec na rynek i wpływają na masę tusz. Słabszy letni popyt eksportowy z Europy również częściowo tłumaczy spadek cen.

Na co powinni zwracać uwagę kupujący i sprzedający

Handel jagnięciną przechodzi od okresu skrajnych różnic między regionami w stronę bardziej zrównoważonej struktury. Dla każdego, kto kupuje lub sprzedaje ponad granicami, kilka kwestii jest kluczowych:

Ceny na południowej półkuli wciąż rosną, więc wcześniejsze zakupy mogą pomóc zabezpieczyć dostawy, zanim okres poza sezonem dodatkowo je ograniczy.
Ceny na półkuli północnej łagodnieją, ale pozostają wysokie w ujęciu historycznym, więc okazje cenowe są mało prawdopodobne.
Ruchy kursów walut i popyt eksportowy, szczególnie z Chin i Stanów Zjednoczonych, nadal będą kształtować, gdzie pojawia się najlepsza relacja ceny do wartości.

Kluczowe pytanie na resztę roku brzmi, czy Europa i Stany Zjednoczone będą dalej się osuwać, czy też ograniczona podaż ponownie wypchnie ich ceny w górę. Ożywienie w Nowej Zelandii również będzie musiało się utrzymać, jeśli kraj ten ma dalej zmniejszać dystans do Australii.